Το ξυλόγλυπτο έργο του Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα στιλβωτής επιχρύσωσης.

 

Πρόκειται για κορνίζα βυζαντινού σχεδιαστικού τύπου, διάτρητης ξυλογλυπτικής τεχνοτροπίας με διαστάσεις 66 ×56 cm.  Η επιφάνεια του έργου καλύφθηκε με φύλλα χρυσού 24Κ, εφόσον είχε  υποστεί  προηγουμένως  ειδική προετοιμασία για τη δημιουργία του κατάλληλου υποστρώματος.

 

Η διαδικασία αυτή ξεκινά, καλύπτοντας την αρχική ξύλινη επιφάνεια με στρώσεις μίγματος οργανικής κόλλας, αδρανών ασβεστολιθικών υλών και νερού. Η επιφάνεια που δημιουργείται, λειαίνεται με προσοχή για να διαδεχτεί το επόμενο στάδιο. Ακολουθεί η επικάλυψη της επιφάνειας με μίγμα αργιλικής ύλης κόλλας και νερού, το λεγόμενο αμπόλι, που αποτελεί και τη βάση επίστρωσης των φύλλων χρυσού. 

 

Στο τελευταίο στάδιο, γίνεται η λείανση της επίχρυσης επιφάνειας με τη χρήση ενός ειδικά επεξεργασμένου πετρώματος, τον αχάτη, διαδικασία στιλβώματος, κατά την οποία αποδίδεται η ομοιομορφία και η λάμψη του χρυσού.

Η  τεχνική της στιλβωτής επιχρύσωσης χρησιμοποιήθηκε ευρέως από τα πρώτα χρόνια της χριστιανικής ζωής, ενώ η χρήση της ανάγεται από τους αρχαίους ακόμη αιώνες. Η εμπειρία στη συντήρηση επίχρυσων κειμηλίων βυζαντινής τέχνης και η αδιάλειπτη έρευνα και μελέτη της τεχνολογίας των υλικών, οδήγησε την ARTIS στην αναβίωση και αναπαραγωγή της παραδοσιακής τεχνικής του στιλβωτού χρυσώματος, με τη δημιουργία εκ νέου κατασκευής έργων.

Στιλβωτή Επιχρύσωση Ξυλόγλυπτων

Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου | Θεσσαλονίκη